Η εικόνα ενός 36χρονου άνδρα, εμφανώς καταβεβλημένου και αποδιοργανωμένου στους δρόμους της Καλιφόρνιας, δεν θα προκαλούσε την ίδια παγκόσμια συγκίνηση αν το πρόσωπό του δεν παρέπεμπε σε μια από τις πιο αγαπημένες εφηβικές σειρές της δεκαετίας του 2000. Ο Τάιλορ Τσέις, ο ηθοποιός που ενσάρκωσε τον πολυλογά Μάρτιν Κουέρλι στην επιτυχία του Nickelodeon «Ned’s Declassified School…
Η εικόνα ενός 36χρονου άνδρα, εμφανώς καταβεβλημένου και αποδιοργανωμένου στους δρόμους της Καλιφόρνιας, δεν θα προκαλούσε την ίδια παγκόσμια συγκίνηση αν το πρόσωπό του δεν παρέπεμπε σε μια από τις πιο αγαπημένες εφηβικές σειρές της δεκαετίας του 2000. Ο Τάιλορ Τσέις, ο ηθοποιός που ενσάρκωσε τον πολυλογά Μάρτιν Κουέρλι στην επιτυχία του Nickelodeon «Ned’s Declassified School Survival Guide», εντοπίστηκε άστεγος, πρωταγωνιστώντας πλέον σε μια πραγματική τραγωδία που ξεπερνά κάθε σενάριο. Τα βίντεο που κυκλοφόρησαν αρχικά τον Σεπτέμβριο και συνεχίζουν να αναπαράγονται τις τελευταίες ημέρες, δείχνουν τον άλλοτε λαμπερό αστέρα σε μια κατάσταση που προκαλεί ρίγη θλίψης και έντονο προβληματισμό για τη μοίρα των παιδιών-θαυμάτων.
Η τυχαία συνάντηση και η ηθική του viral
Η αποκάλυψη της κατάστασης του Τσέις ήρθε στο φως όταν μια περαστική τον αναγνώρισε στον δρόμο και τον κατέγραψε με το κινητό της τηλέφωνο. Στο βίντεο, ο ηθοποιός επιβεβαιώνει το όνομά του, όμως η εικόνα του μαρτυρά μια βαθιά προσωπική κατάρρευση. Η δημοσιοποίηση αυτών των στιγμών προκάλεσε άμεση αντίδραση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διχάζοντας τους χρήστες. Ενώ πολλοί εξέφρασαν τη συντριβή τους για την κατάντια του ηθοποιού, ένα μεγάλο κύμα επικρίσεων στράφηκε κατά της γυναίκας που τράβηξε το βίντεο. Πολλοί τόνισαν ότι η καταγραφή ενός ανθρώπου στις πιο ευάλωτες στιγμές του, χωρίς πρόθεση ουσιαστικής βοήθειας, αποτελεί παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπεια και μετατρέπει τον ανθρώπινο πόνο σε θέαμα.
Η συζήτηση στο διαδίκτυο πήρε γρήγορα πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις, με πολλούς να χαρακτηρίζουν τη βιομηχανία του Χόλιγουντ ως «άρρωστη» και ανίκανη να προστατεύσει τα παιδιά που χρησιμοποιεί για την κερδοφορία της. Η περίπτωση του Τσέις έγινε το σύμβολο μιας βιομηχανίας που, αφού σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας, αφήνει τους πρωταγωνιστές της έρμαια των ψυχικών παθήσεων και των δυσκολιών της ενήλικης ζωής, χωρίς κανένα δίχτυ προστασίας.
O Τάιλορ Τσέις στο «Ned’s Declassified School Survival Guide» του Nickelodeon
Μετά τη διάδοση των βίντεο, η αυθόρμητη ανάγκη του κοινού να βοηθήσει οδήγησε στη δημιουργία μιας καμπάνιας στο GoFundMe, η οποία συγκέντρωσε γρήγορα πάνω από 1.200 δολάρια. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή διεκόπη απότομα μετά από παρέμβαση της μητέρας του Τάιλορ Τσέις. Η δήλωσή της ήταν αφοπλιστική και ανέδειξε το βάθος του προβλήματος: ο γιος της δεν χρειάζεται χρήματα, αλλά ιατρική και ψυχιατρική φροντίδα, την οποία όμως ο ίδιος αρνείται πεισματικά.
Σύμφωνα με τη μητέρα του, ο Τσέις δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί ούτε τη φαρμακευτική του αγωγή, και η οικονομική ενίσχυση σε αυτή τη φάση δεν θα προσέφερε καμία ουσιαστική λύση. Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει το δράμα πολλών αστέγων με ψυχικά νοσήματα στις ΗΠΑ, όπου η άρνηση θεραπείας από την πλευρά του ασθενούς συχνά δένει τα χέρια των συγγενών και των αρχών, αφήνοντάς τους στον δρόμο χωρίς δυνατότητα παρέμβασης.
Θέση για το θέμα πήραν και οι πρώην συνεργάτες του από το Nickelodeon. Οι Ντέβον Βερκχάιζερ, Λίντσεϊ Σο και Ντάνιελ Κέρτις Λι, μέσα από το podcast τους, εξέφρασαν τον θυμό τους για τον τρόπο που εκτέθηκε ο Τσέις δημόσια. Ο Λι τόνισε ότι είναι ανήθικο να βάζεις μια κάμερα στο πρόσωπο κάποιου που υποφέρει, ενώ η Λίντσεϊ Σο, έχοντας δώσει τη δική της μάχη με τις εξαρτήσεις στο παρελθόν, ταυτίστηκε με τη δύσκολη θέση του παλιού της φίλου. Παρά την πρόθεσή τους να βοηθήσουν, παραδέχθηκαν ότι αισθάνονται ανήμποροι μπροστά στο μέγεθος της κατάρρευσης του Τσέις.
Ο Τάιλορ Τσέις, που ξεκίνησε την καριέρα του με τόσες υποσχέσεις και συμμετείχε σε παραγωγές όπως το «Everybody Hates Chris» και το «Good Time Max», είχε αποσυρθεί σταδιακά από τα φώτα της δημοσιότητας μετά το 2014, με την τελευταία του ψηφιακή παρουσία στο YouTube να σταματά το 2021. Σήμερα, η ιστορία του παραμένει μια σπαρακτική υπενθύμιση της ανάγκης για ψυχική υγεία και προστασία, μακριά από τα φίλτρα της τηλεοπτικής λάμψης που κάποτε τον περιέβαλλε.