Θρήνος επικρατεί στο χώρο του μπάσκετ με την είδηση πως έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Γκούμας σε ηλικία 79 ετών. Πρόκειται για ένα μεγάλο όνομα της καλαθοσφαίρισης με μεγάλη πορεία στα παρκέ.Γεννήθηκε στο Βόλο όπου άρχισε να παίζει μπάσκετ στον τοπικό Ολυμπιακό. Στα 15 του βρέθηκε στην Αθήνα για να αγωνιστεί για δύο χρόνια στον Πανελλήνιο ως έφηβος. Στη συνέχεια ωστόσο, για προσωπικούς λόγους βρέθηκε…
Θρήνος επικρατεί στο χώρο του μπάσκετ με την είδηση πως έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Γκούμας σε ηλικία 79 ετών. Πρόκειται για ένα μεγάλο όνομα της καλαθοσφαίρισης με μεγάλη πορεία στα παρκέ.
Ποιος ήταν ο Βασίλης Γκούμας
Γεννήθηκε στο Βόλο όπου άρχισε να παίζει μπάσκετ στον τοπικό Ολυμπιακό. Στα 15 του βρέθηκε στην Αθήνα για να αγωνιστεί για δύο χρόνια στον Πανελλήνιο ως έφηβος. Στη συνέχεια ωστόσο, για προσωπικούς λόγους βρέθηκε στη Νότια Αφρική και ακολούθως για άλλα δύο χρόνια στην Αιθιοπία. Ως έφηβος αγωνίστηκε τη διετία 1964–66 στον Ολυμπιακό Ελληνικό ΑΣ Αντίς Αμπέμπα, ομογενειακό σωματείο της Αιθιοπίας. Συνέχισε με τον Πανελλήνιο, σύλλογο που είχε κυριαρχήσει στο εγχώριο μπάσκετ τη δεκαετία του 1950, αλλά είχε αρχίσει να παρακμάζει και αναδείχθηκε τέσσερις φορές πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος (1970, 1974, 1975, 1977), επίδοση ρεκόρ στην εποχή του που ξεπεράστηκε αργότερα μόνο από το Νίκο Γκάλη. Η καλύτερη χρονιά με την ομάδα ήταν το 1969–70, όταν κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα. Σε ένα μικρό διάλειμμα της καριέρας του στον Πανελλήνιο (ως αποτέλεσμα τιμωρίας του από την Ε.Ο.Κ. εξαιτίας της οποίας έχασε και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1971) αγωνίστηκε και στη Μοζαμβίκη και τη Λαουρένσο Μαρκές το 1970 σε τουρνουά, χωρίς όμως να του επιτραπεί η μεταγραφή από την Πορτογαλική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Το 1979 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ και το 1981 (17 Ιουλίου) την οδήγησε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας σημειώνοντας 30 πόντους στον τελικό απέναντι στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (αποτέλεσμα 84–78). Ήταν ο πρώτος τίτλος της «βασίλισσας» μετά από 11 χρόνια, η οποία είχε αποκλείσει στα προημιτελικά τον Παναθηναϊκό (101–73 και 97–110) και τον Ιωνικό Νίκαιας με δύο νίκες 113–89 και 82–75. Το 1980 ήταν φιναλίστ κυπέλλου με την ΑΕΚ, η οποία τον τίμησε για την προσφορά του στην ομάδα σε ειδική εκδήλωση το 2019.
Στο τέλος της καριέρας του αγωνίστηκε για τρία χρόνια και στον Ηλυσιακό, βοηθώντας την ομάδα να ανέβει στην Α1 κατηγορία. Το 1986–87 στα 40 του χρόνια ήταν δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με 22,3 πόντους μέσο όρο. Ήταν ο πρώτος καλαθοσφαιριστής που ξεπέρασε τους 10.000 πόντους πρωταθλήματος το 1983 (και ο δεύτερος στην Ευρώπη). Στις 3 Δεκεμβρίου του 1983, ο Γκούμας σημειώνει τον 10.000ό πόντο του και ανεβαίνει στην κορυφή του πίνακα των σκόρερ. Ο 10.000ός πόντος του επιτεύχθηκε στην αναμέτρηση της ΑΕΚ με το ΒΑΟ, που έγινε στο κλειστό του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, και γιορτάστηκε όχι μόνο από συμπαίκτες, αλλά και αντιπάλους. Η αναμέτρηση διακόπηκε προσωρινά, για να του απονεμηθεί αναμνηστική πλακέτα από τον αρχηγό των Θεσσαλονικιών Αλέκο Παρασκευά, σε μία ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή αναγνώρισης της αξίας του. Όταν αποχώρησε (τελευταίος αγώνας στα τέλη του 1987), ήταν ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία του ελληνικού πρωτάθληματος με 11.030 πόντους σε 412 αγώνες, ρεκόρ που ξεπεράστηκε αργότερα (1992) μόνο από το Νίκο Γκάλη (12.864 πόντοι). Εξακολουθεί να παραμένει και ο δεύτερος σε μέσο όρο πόντων με 26,8 ανά αγώνα.
Εθνική Ελλάδας
Ήταν διεθνής με την Εθνική Ελλάδας από το 1963, οπότε αγωνίστηκε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Εφήβων σε τέσσερις συναντήσεις. Το ντεμπούτο του, στις 28 Αυγούστου με αντίπαλο τη Βουλγαρία, συνδυάστηκε με 8 πόντους. Χρίστηκε 114 φορές διεθνής με την ομάδα των Ανδρών και σημείωσε 1.641 πόντους (μ.ό 14,4).[14] Συμμετείχε σε τέσσερα Ευρωμπάσκετ: στα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1967 είχε μέσο όρο 4,7 πόντους, ενώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1969 είχε μέσο όρο 9,4 πόντους. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1973 είχε μέσο όρο 9,3 πόντους και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1975 ο μέσος όρος πόντων του ήταν 14,4. Τις καλύτερες εμφανίσεις του με την εθνική ομάδα τις έκανε στο Προολυμπιακό Τουρνούα του 1972 με μέσο όρο 20,1 πόντους.
Είναι έβδομος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής Ελλάδας. Στις 31 Ιανουαρίου 1971 σημείωσε 41 πόντους με την εθνική Ελλάδος επιτυγχάνοντας το ρεκόρ της διεθνούς καριέρας του. Τελευταία του εμφάνιση με το εθνόσημο στις 16 Ιουνίου 1975, στην ήττα της Ελλάδας από την Τουρκία με 74–64, για το Ευρωμπάσκετ του 1975. Γρήγορος και έξυπνος στο γήπεδο, με μεγάλη ευχέρεια κινήσεων και εξαιρετικός σουτέρ από μέση απόσταση, πληθωρικός και αντισυμβατικός εκτός αγωνιστικών χώρων, με την παρουσία του να κορυφώνεται στη διοργάνωση του Βελιγραδίου, πέταξε από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου που είχε καταλύσει η ελληνική αποστολή στο Δούναβη, τα αναμνηστικά δώρα που είχαν μαζί τους οι παράγοντες της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης για τους παράγοντες της FIBA. Το γεγονός κόστισε τον ισόβιο αποκλεισμό του από την εθνική ομάδα.
Το 1974 κλήθηκε και αγωνίστηκε στη Μικτή Ευρώπης και συμμετείχε σε τέσσερις αγώνες που δόθηκαν σε Ιταλία και Βραζιλία με αντίπαλο τις μικτές Βόρειας και Νότιας Αμερικής μαζί με τους κορυφαίους Ευρωπαίους όπως τους Σεργκέι Μπέλοφ, Κρέζιμιρ Τσόσιτς, Ντίνο Μενεγκίν. Στις 19 Ιουνίου 1987, πέντε μέρες μετά τον θρίαμβο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Αθήνας, διοργανώθηκε προς τιμή του συνάντηση μεταξύ Εθνικής Ελλάδας και Μικτής Ευρώπης στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο της Θεσσαλονίκης, που ήταν κατάμεστο. Η Μικτή Ευρώπης με παίκτες όπως οι Ντράζεν Πέτροβιτς, Αντονέλο Ρίβα, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Στανισλάβ Κρόπιλακ, Ρισάρ Ντακουρί ήταν νικήτρια με 109–101.
