Ο Γιάννης Κατινάκης άνοιξε την καρδιά του στην εκπομπή «Το ’Χουμε» και στον Αλέξη Μπαρτσώκα, μιλώντας με ειλικρίνεια για τα σκοτάδια της παιδικής του ηλικίας, τη μάχη του με το OCD (Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή) και το πώς το γέλιο έγινε το δικό του καταφύγιο.«Από μικρός ήθελα να κάνω τους ανθρώπους να γελάνε, ήταν ο τρόπος επιβίωσης στους φόβους και στα σκοτάδια που είχα από μικρό παιδί. Ήρθε το …
Ο Γιάννης Κατινάκης άνοιξε την καρδιά του στην εκπομπή «Το ’Χουμε» και στον Αλέξη Μπαρτσώκα, μιλώντας με ειλικρίνεια για τα σκοτάδια της παιδικής του ηλικίας, τη μάχη του με το OCD (Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή) και το πώς το γέλιο έγινε το δικό του καταφύγιο.
«Από μικρός ήθελα να κάνω τους ανθρώπους να γελάνε, ήταν ο τρόπος επιβίωσης στους φόβους και στα σκοτάδια που είχα από μικρό παιδί. Ήρθε το γέλιο και ήταν φάρμακο, λύτρωση», είπε αρχικά ο ηθοποιός, αποκαλύπτοντας πως από μικρή ηλικία είχε φόβο για τον θάνατο και έντονο άγχος για τη ματαιότητα της ύπαρξης.
Δείτε επίσης: «Αυτό ήταν από τα πιο ανώδυνα περιστατικά…» – Η καταγγελεία του Γιάννη Κατινάκη για ομοφοβική επίθεση
Ο Γιάννης Κατινάκης για το bullying και τη λύτρωσή του
«Είχα φόβο με το θάνατο, μικρός δεν μπορούσα να δεχτώ τη ματαιότητα της ύπαρξης, ότι ο άνθρωπος γεννιέται και υπάρχει ένα τέλος. Όταν ήμουν έξι χρονών έλεγα στους γονείς μου “Θα πεθάνουμε όλοι, γιατί να πάω σχολείο αφού θα πεθάνω μια μέρα;” και πάθαινα πανικό. Δεν ήμουν λειτουργικός ως παιδί, υπήρχε πανικός και στους γονείς μου που δεν ήξεραν πώς να το διαχειριστούν», εξομολογήθηκε.